Frankrijk is de eerste expansiemarkt voor Belgische webshops: 196,4 miljard euro online omzet in 2025, 42,2 miljoen kopers, en een grens op minder dan 130 km van onze kades. Geen douane, geen uitvoeraangifte, geen rechten — je bereikt de markt bijna als je thuismarkt.
Bijna. Want er wachten drie niet-douanegebonden verplichtingen op de Belgische verkoper — en de derde is op 10 juli 2026 veranderd. Sinds die datum moet elke producent die niet in Frankrijk is gevestigd, inclusief een Belgische e-commerçant die vanuit Willebroek verzendt, er een UPV-gemachtigde aanstellen. De maatregel geldt voor alle afvalstromen, niet alleen voor verpakkingen.
Dit artikel doorloopt die drie verplichtingen in de volgorde waarin ze je inhalen: de btw en de drempel van € 10.000, de uitgebreide producentenverantwoordelijkheid uit de Franse AGEC-wet, en de leveringsverwachtingen die eigen zijn aan de Franse markt. Telkens met wat je online regelt — en wat je in het magazijn regelt.
Het korte antwoord: drie registraties, geen douane
Verkopen in Frankrijk vanuit België vraagt geen enkele douaneformaliteit: het is een intracommunautaire stroom. Wat het wel vraagt, zijn drie registraties.
| Verplichting | Wordt geactiveerd wanneer | Waar het geregeld wordt |
|---|---|---|
| Franse btw via het OSS-loket | Zodra je grensoverschrijdende B2C-verkoop meer dan € 10.000 per jaar bedraagt, alle EU-landen samen | Online, vanuit België: kwartaalaangifte OSS via Intervat |
| UPV-registratie en unieke identificatiecode (IDU) | Vanaf de eerste Franse verkoop van een product uit een betrokken stroom | Aansluiting bij een ecoorganisme, daarna een IDU via ADEME — één per stroom |
| UPV-gemachtigde in Frankrijk | Sinds 10 juli 2026, voor elke producent die niet in Frankrijk gevestigd is | Schriftelijk mandaat aan een in Frankrijk gevestigde gemachtigde |
Eén opmerking vooraf: alleen de eerste verplichting hangt af van je volume. De twee andere gelden voor je eerste bestelling net zo goed als voor je tienduizendste. Precies daarom zijn ze makkelijk te vergeten — en duur om te ontdekken.
Btw: de drempel van € 10.000 en het OSS-loket
Onder € 10.000: je rekent Belgische btw aan
Zolang je volledige B2C-verkoop naar andere EU-landen onder € 10.000 exclusief btw per kalenderjaar blijft, blijf je 21% Belgische btw aanrekenen, net als bij een klant in Gent. Niets aan te geven in Frankrijk, niets te registreren.
Let op de aard van de drempel: hij is Europees en globaal, niet per land. Je verkoop naar Frankrijk, Nederland, Duitsland en Luxemburg telt op in dezelfde teller. Een webshop die € 4.000 in Frankrijk en € 7.000 in Nederland verkoopt, is over de drempel — ook al haalt geen enkel land ze afzonderlijk.
Boven de drempel: Franse btw, aangegeven vanuit België
Boven de drempel is de verschuldigde btw die van het land van de klant. Voor Frankrijk: 20% standaardtarief, 10% of 5,5% naargelang de productcategorie, 2,1% in enkele bijzondere gevallen. De omslag geldt vanaf de transactie die de drempel overschrijdt — niet het volgende kwartaal en niet het volgende boekjaar.
Het goede nieuws: dit vereist geen Frans btw-nummer. Via het OSS-éénloket geef je de btw van alle EU-landen aan en betaal je ze vanuit België, in één kwartaalaangifte via Intervat. Je blijft in België geïdentificeerd, je int Franse btw, en de Belgische administratie stort ze door naar Frankrijk.
Eén operationeel detail dat telt: de overgang van 21 naar 20% wijzigt je weergegeven brutoprijs. Toont je webshop één btw-inclusieve prijs voor heel Europa, dan valt dat btw-punt in je marge — wat op zich niet dramatisch is. Omgekeerd zorgt verkopen in Duitsland aan 19% of in Nederland aan 21% tegen dezelfde weergegeven prijs ervoor dat je marge per land verschuift zonder dat je het in je rapporten ziet.
De valkuil: voorraad in Frankrijk laat het OSS-loket wegvallen
Dit is de duurste fout in het dossier, en ze staat in geen enkele algemene gids. Het OSS-loket dekt alleen afstandsverkopen die vanuit een andere lidstaat verzonden worden. Zodra je voorraad op Frans grondgebied aanhoudt — een gehuurd magazijn, een Franse dienstverlener, voorraad bij Amazon FBA Frankrijk — is de verkoop geen afstandsverkoop meer: het is een Franse binnenlandse levering.
Gevolg: btw-registratie in Frankrijk, periodieke Franse aangiften, en een OSS-loket dat je voor die stromen niet langer helpt. Het is een volledige administratieve omslag, veroorzaakt door een zuiver logistieke beslissing. We komen er verderop op terug, want het is dé centrale afweging van dit dossier.
UPV en de AGEC-wet: de gemachtigde is verplicht sinds 10 juli 2026
De uitgebreide producentenverantwoordelijkheid (UPV, REP in het Frans) is de Franse invulling van de antiverspillingswet voor een circulaire economie, de AGEC-wet. Het is het minst gekende onderwerp bij Belgische verkopers, en dat waar de sancties het meest concreet zijn.
Je bent "producent", ook al heb je niets gefabriceerd
Het woord misleidt. In de zin van de UPV is de producent wie het product voor het eerst op de Franse markt brengt. Een Belgische webshop die een t-shirt aan een Franse consument verkoopt, is in Frankrijk de producent van dat t-shirt — of hij het nu zelf maakte, uit Azië invoerde of bij een Antwerpse groothandel kocht. Het merk van iemand anders doorverkopen ontslaat je niet van dat statuut.
En de verpakking telt evenveel als het product. De verzenddoos die bij de Franse consument aankomt, is huishoudelijke verpakking, net zoals de productverpakking zelf. Je opvulmateriaal, je tape, je verzendzak: alles wat in de vuilnisbak van de klant belandt, valt onder de ecobijdrage. Dit punt verbindt het regelgevend dossier rechtstreeks met je logistieke dienstverlener — hij kiest en weegt die verpakkingen.
De stromen die e-commerce echt raken
| Stroom | Wat ze dekt voor een webshop |
|---|---|
| Huishoudelijke verpakkingen | Zowat elke webshop: productverpakking en verzenddoos |
| Textiel, huishoudlinnen, schoenen | Kleding, textielaccessoires, schoenen — zie onze modelogistiek |
| Elektrische en elektronische apparatuur (AEEA) | Alles met een stekker, een batterij of een printplaat, ook kleine accessoires |
| Batterijen en accu's | Los verkocht of ingebouwd — overlapt vaak met de ADR-regels voor lithiumbatterijen |
| Speelgoed | Stroom operationeel sinds april 2022 |
| Meubelen en meubileringsartikelen | Inclusief klein meubilair en structurele decoratie |
| Sport- en vrijetijdsartikelen | Uitrusting, materiaal, accessoires |
| Doe-het-zelf- en tuinartikelen | Gereedschap, tuinmateriaal — zie buiten & tuin |
| Grafisch papier | Catalogi, bijsluiters, flyers in het pakket |
Een e-commercecatalogus valt bijna altijd onder minstens twee stromen: verpakkingen, plus die van het product zelf. Een modemerk dat een papieren catalogus in zijn pakketten steekt, komt aan drie.
De unieke identificatiecode (IDU): per stroom verkregen, publiek getoond
Aansluiten bij een ecoorganisme levert je een unieke identificatiecode op, uitgereikt via het SYDEREP-platform van ADEME. Ze bewijst je registratie. Je krijgt er één per stroom: verpakkingen en textiel geven twee verschillende IDU's.
Die code is geen intern dossiernummer: ze moet in je algemene verkoopvoorwaarden staan, in je contractuele documenten en op je website. Het is de eenvoudigste controle van buitenaf — en dus die welke marktplaatsen automatiseren. Het ontbreken van een unieke identificatiecode kan een administratieve boete tot € 30.000 opleveren voor een rechtspersoon.
De waarschuwing komt zelden eerst van de administratie. Ze komt van Amazon, Zalando of Cdiscount: sinds marktplaatsen aansprakelijk zijn voor niet-conforme derde verkopers, vragen ze de IDU's per stroom op en schorsen ze de aanbiedingen bij gebrek daaraan. Een conformiteitstraject van enkele weken kan dus meerdere weken verkoop kosten, midden in het hoogseizoen.
De gemachtigde: wat de wet van 8 juli 2026 verandert
Dit is de kern van dit jaar. Artikel L. 541-10-9-1 van de Franse milieuwetgeving, ingevoerd door de wet nr. 2026-602 van 8 juli 2026 en van kracht sinds 10 juli 2026, verplicht elke persoon die niet in Frankrijk gevestigd is en onder de UPV valt om er een gemachtigde aan te stellen.
Drie punten maken het een echte breuk voor Belgische verkopers:
- Het viseert EU-verkopers, niet alleen niet-EU-verkopers. Gevestigd zijn in België ontslaat je niet: het criterium is de afwezigheid van een vestiging in Frankrijk. Een Belgische webshop die vanuit een Belgisch magazijn verzendt, valt er volledig onder.
- Het dekt alle stromen, niet alleen verpakkingen. Dat is een aanzienlijke verbreding tegenover wat eerder bestond.
- Het mandaat moet schriftelijk zijn, en de gemachtigde treedt in jouw verplichtingen: aansluiting bij het ecoorganisme, verkrijgen van de unieke identificatiecode, jaarlijkse aangiften, betaling van de bijdragen en contact met de marktplaatsen.
De bedoeling van de wetgever is duidelijk: de Franse administratie een identificeerbaar en sanctioneerbaar aanspreekpunt op eigen grondgebied geven. Concreet volstaat het niet meer om je ecobijdrage te betalen — je moet ook vertegenwoordigd zijn.
Verkocht je al in Frankrijk vóór juli 2026 en heb je sindsdien niets gedaan, dan is dit het eerste punt om aan te pakken. Het is geen toekomstige verplichting: ze is al meer dan een jaar van kracht op het moment dat je je vierde kwartaal voorbereidt.
Triman en info-tri: de markering op de verpakking
De laatste bouwsteen is de zichtbare: Frankrijk verplicht het Triman-logo samen met de sorteerinstructie (info-tri) op producten en verpakkingen bestemd voor huishoudens. Dat is geen grafische aanbeveling, het is een verplichte vermelding.
Er bestaan twee toleranties, gekoppeld aan de afmeting:
- Meet het grootste vlak minder dan 10 cm² en gaat er geen ander document met het product mee, dan mag de volledige markering — logo én instructie — gedematerialiseerd worden.
- Tussen 10 en 20 cm² mag de sorteerinstructie gedematerialiseerd worden, maar moet het Triman-logo fysiek aanwezig blijven op het product of de verpakking.
Daarboven moet alles op de verpakking staan. Voor een Belgische webshop betekent dat vaak een specifieke verpakkingsvariant voor Frankrijk — of één verpakking die aan de Franse eisen voldoet en voor alle markten gebruikt wordt. De tweede optie is in de praktijk bijna altijd goedkoper: één referentie, één verpakkingsvoorraad, één inpaklijn.
Levering: wat de Franse markt echt verwacht
De Franse consument heeft niet dezelfde reflexen als de Belgische, en het grootste verschil zit bij het afhaalpunt.
| Cijfer | Wat het betekent voor je checkout |
|---|---|
| 55% thuislevering, 35% afhaalpunt | Het afhaalpunt is geen bijkomstige optie: het is meer dan één pakket op drie. Het niet aanbieden kost conversies |
| 77% gebruikte al thuislevering, 76% een afhaalpunt | Beide modi zijn ingeburgerd: geen nichepubliek om te overtuigen, maar een gevestigde gewoonte |
| 79% zegt dat de leveringskwaliteit hun trouw beïnvloedt | Levering is geen kostenpost om samen te drukken: het is een drijfveer voor herhaalaankoop |
| 67% zag al af van een aankoop door een ontoereikende leveringsbelofte | Twee kopers op drie haken op dat ene criterium af bij de checkout |
De operationele conclusie past op één lijn: open je Frankrijk met enkel thuislevering, dan sluit je jezelf af van ongeveer een derde van de markt — en betaal je meer per pakket, want afhaalpunten zijn structureel goedkoper. Het is meteen ook de meest directe hefboom om je verzendkosten te verlagen zonder je doorlooptijden te rekken.
Voor de transittijden vanuit een Belgisch magazijn is de orde van grootte stabiel over de vervoerders heen: D+1 voor Noord-Frankrijk en de regio Parijs, D+2 voor het zuiden. Met andere woorden: dezelfde belofte als de meeste Franse spelers voor de noordelijke helft van het land, waar het gros van de bevolking woont.
Belgische of Franse voorraad: de afweging
Dit is de vraag die iedereen na zes maanden Franse verkoop stelt. Het standaardantwoord is voor de grote meerderheid van de Belgische webshops: dupliceer je voorraad niet. Dit is waarom.
| Criterium | Eén voorraad in België | Aparte voorraad in Frankrijk |
|---|---|---|
| Btw | OSS vanuit België, één kwartaalaangifte | Verplichte Franse btw-registratie + Franse aangiften |
| Veiligheidsvoorraad | Eén enkele, gedeeld over BE, FR, NL en LU | Verdubbeld: elke referentie bestaat op twee plaatsen |
| Stockbreuk | Wat op voorraad is, is het voor alle markten | Uitverkocht in Frankrijk terwijl de goederen in België liggen |
| Levertijd Frankrijk | D+1 noord en regio Parijs, D+2 zuiden | D+1 over een groter deel van het land |
| Vaste kosten | Eén contract, één WMS, één aanspreekpunt | Twee dienstverleners, twee integraties, twee voorraden af te stemmen |
| UPV | Gemachtigde verplicht (niet in Frankrijk gevestigd) | Identiek: een magazijn van derden is geen vestiging |
De echte winst van Franse voorraad blijft beperkt tot één dag levertijd in de zuidelijke landshelft. De kosten zijn onmiddellijk en permanent: een extra btw-registratie, een verdubbelde veiligheidsvoorraad, en voorraadafstemming tussen twee magazijnen — de post die webshops het meest systematisch onderschatten.
De berekening kantelt wanneer Frankrijk je andere markten duidelijk overtreft in volume én de zuidelijke helft zwaar doorweegt in je bestellingen. Zolang dat niet zo is, bedient één centraal Belgisch magazijn Frankrijk, België, Nederland en Luxemburg vanuit één voorraad. Precies die logica passen we toe vanuit Willebroek, op minder dan 130 km van de grens en ongeveer 300 km van Parijs — zie onze tarieven en onze vergelijking van e-fulfilmentdienstverleners in België.
De zes vaakst gemaakte fouten
- Denken dat het OSS-loket alles dekt. Het dekt afstandsverkopen. Zodra er voorraad in Frankrijk ligt, is een Franse registratie nodig. Veel webshops ontdekken dat bij een regularisatie.
- 21% blijven aanrekenen na de drempel. De omslag naar 20% gebeurt bij de transactie die € 10.000 overschrijdt, niet het volgende kwartaal. De teller telt alle EU-landen samen.
- De unieke identificatiecode niet tonen. Ze moet in de algemene voorwaarden en op de site staan. Het is de makkelijkste controle om te automatiseren — en tot € 30.000 administratieve boete.
- Vergeten dat de verzenddoos huishoudelijke verpakking is. Vaak wordt de productverpakking aangegeven en het pakket zelf, het opvulmateriaal en de zak vergeten. Dat vertekent de hele tonnageaangifte.
- De verplichting tot een gemachtigde negeren. Van kracht sinds 10 juli 2026, voor alle producenten die niet in Frankrijk gevestigd zijn en voor alle stromen. De ecobijdrage betalen volstaat niet meer.
- Frankrijk lanceren zonder afhaalpunten. Een derde van de Franse leveringen loopt erlangs, en het is de goedkoopste optie. Ze weglaten kost twee keer: in conversie en in transportkosten.
Je conformiteitsplan in 30 dagen
- Dag 1 tot 5 — Breng je stromen in kaart. Lijst je productcategorieën op en leg ze naast de lijst van UPV-stromen. Voeg altijd verpakkingen toe, en grafisch papier als je een catalogus of bijsluiter in je pakketten steekt.
- Dag 5 tot 10 — Controleer de btw-drempel. Tel je B2C-verkoop naar alle EU-landen op voor het lopende kalenderjaar. Nader je € 10.000, open het OSS-loket dan vóór je de drempel passeert in plaats van erna.
- Dag 10 tot 20 — Stel een gemachtigde aan en sluit aan. Dit is het kritieke pad: het schriftelijke mandaat, dan de aansluiting per stroom, dan de unieke identificatiecodes. Reken in weken, niet in dagen.
- Dag 20 tot 25 — Werk de site bij. Unieke identificatiecodes in de algemene voorwaarden en op de site, Frans btw-tarief in de checkout, optie afhaalpunt geactiveerd.
- Dag 25 tot 30 — Pak de verpakking aan. Triman- en info-tri-markering, plus een opgave van het reële gewicht van je verpakkingen per materiaal: dat is de data waarop je jaarlijkse aangiften draaien. Ben je uitbesteed, dan houdt je dienstverlener ze bij.
Een opmerking over timing: geen van deze stappen hoort in november thuis. Mandaat en aansluitingen nemen weken in beslag, en een geschorste aanbieding op een marktplaats tijdens Black Friday kost oneindig veel meer dan het conformiteitswerk zelf. Mik je op Frankrijk voor het vierde kwartaal, dan is september het laatste comfortabele venster.
Veelgestelde vragen
Heb je een Frans btw-nummer nodig om vanuit België in Frankrijk te verkopen?
Nee, zolang je vanuit België verzendt. Boven € 10.000 grensoverschrijdende B2C-verkoop per jaar reken je 20% Franse btw aan, maar geef je ze vanuit België aan via het OSS-éénloket, in één kwartaalaangifte. Zodra je echter voorraad op Frans grondgebied aanhoudt — een magazijn, een lokale dienstverlener of voorraad bij een marktplaats — wordt een Franse btw-registratie verplicht en dekt het OSS-loket die verkopen niet langer.
Wat is een UPV-gemachtigde en sinds wanneer is die verplicht?
Het is een in Frankrijk gevestigde vertegenwoordiger, aangesteld bij schriftelijk mandaat, die in jouw verplichtingen inzake uitgebreide producentenverantwoordelijkheid treedt: aansluiting bij het ecoorganisme, unieke identificatiecode, aangiften en bijdragen. De verplichting volgt uit artikel L. 541-10-9-1 van de Franse milieuwetgeving, ingevoerd door wet nr. 2026-602 van 8 juli 2026 en van kracht sinds 10 juli 2026. Ze geldt voor elke producent die niet in Frankrijk gevestigd is, binnen of buiten de Europese Unie, en dekt alle UPV-stromen.
Geldt de drempel van € 10.000 per land of voor de hele Europese Unie?
Voor de hele Europese Unie. De drempel is globaal en jaarlijks: je B2C-verkoop naar Frankrijk, Nederland, Duitsland en alle andere lidstaten telt op in één teller. Een webshop die € 4.000 in Frankrijk en € 7.000 in Nederland verkoopt, is erover — ook al haalt geen enkel land ze afzonderlijk. De omslag geldt vanaf de transactie die € 10.000 overschrijdt.
Wie betaalt de ecobijdrage: de webshop of de logistieke dienstverlener?
De webshop. Jij brengt het product op de Franse markt, dus jij bent producent in de zin van de UPV: de ecobijdrage komt jou toe, en de gemachtigde stort ze in jouw naam. Je logistieke dienstverlener komt tussen op het vlak van data: hij kiest de verzendverpakkingen, kent het gewicht per materiaal en kan je de werkelijk naar Frankrijk verzonden tonnages bezorgen. Zonder die data steunt je jaarlijkse aangifte op een schatting.
Hoelang duurt een levering naar Frankrijk vanuit een Belgisch magazijn?
Afhankelijk van de vervoerder: reken op D+1 voor Noord-Frankrijk en de regio Parijs, en D+2 voor de zuidelijke helft — voor bestellingen vóór het cut-offmoment. Vanuit Willebroek ligt de grens op minder dan 130 km en Parijs op ongeveer 300 km, waardoor het grootste deel van de Franse bevolking in de D+1-zone valt. Dat is dezelfde commerciële belofte als de meeste Franse spelers voor de noordelijke landshelft.
Frankrijk openen zonder je logistiek te verdubbelen
De Franse markt is voor Belgische webshops toegankelijk zonder douane en zonder lokaal magazijn. Wat blokkeert, is nooit het transport: het zijn drie registraties — OSS, UPV, gemachtigde — waarvan de laatste sinds juli 2026 van kracht is en aan Belgische kant nog grotendeels onbekend blijft.
Bereid je die stap voor, dan zijn er twee aanvullende artikels: onze gids om te verkopen aan het VK en Zwitserland vanuit België, waar de douane weer meespeelt, en onze analyse van de Franse belasting op kleine pakketten als je van buiten de EU invoert vóór je doorverzendt.
En wil je weten wat Frankrijk zou kosten vanuit één Belgisch magazijn: onze tarieven zijn publiek, en een offerte wordt binnen één werkdag op je reële volumes berekend.